şimdi evdeyim.
burada her şey, renkler, gölgeler, güzellikler ve çirkinlikler, insanlar, tepkiler, hayatlar, aynı iki yıl önceki gibi. bilinmezler değişik sadece. kürtçe bir şarkı duyunca, iyi hissettiğim zamanlar geldi aklıma bir an, bir şey hissedemedim.
oysa yeniden ilginçlikleri görmeyi çok isterim.
isterim ki biraz merak duyayım. heyecan duyayım.
nasıl olur bilemedim şimdilik.
öğrenince buraya da yazarım.



